Rusland en China

Dit artikel in de NRC van gister is wat mij betreft een minstens ten dele mislukte poging om te beschrijven wat er wereldwijd aan de hand is: volgens de schrijver niet zozeer een ‘clash’ tussen culturen (zoals Samuel Hungtington ooit beschreef), maar een strijd tussen marktkapitalisme en staatskapitalisme, tussen kosmopolitisch en nationaal kapitalisme. Het harde autoritaire en nationalistische kapitalisme (zie Singapore, China, Rusland) is aan de winnende hand. Kapitalisme heet in dit artikel niet meer het onvermijdelijke synoniem van democratie.
Niet dat wij dat ooit gedacht hebben, zou ik zeggen. Ik zou eerder zeggen: het neo-liberale (Anglo-Amerikaanse) kapitalisme heeft de democratie gebruikt om een verdere ‘verovering’ van de wereld te rechtvaardigen (zie bijv. Naomi Klein) en da’s een doodlopend spoor gebleken. 
Het Rijnlandse model wordt in dit artikel afgedaan als sloom en corporatistisch. Wat mij betreft zit het (op gelijkwaardigheid gebaseerde) Rijnlandse veel ‘dichter bij’ democratie en het (op dominantie van de aandeelhouder gebaseerde) A-A business model veel dichter bij autoritair bestuur.
Hoofdvraag blijft: hoe zo Singapore, China en Rusland ‘aan de winnende hand’, wat is je criterium daarbij. Wat mij betreft gaat het (simpel gezegd) niet alleen om welvaart, maar ook om welzijn, ontplooiing, vrijheid van meningsuiting, (anders gezegd) niet alleen om economische meerwaarde, maar ook om waarde voor al haar inwoners, haar klanten en haar medewerkers.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *